Wierzytelności niepieniężne, które wskutek ogłoszenia upadłości zamieniły się w pieniężne, podlegają rozpoznaniu na liście wierzytelności, jeżeli zostaną zgłoszone syndykowi. Wierzytelności te, co wynika z art. 91 ust. 1 pr. up., stają się także z dniem ogłoszenia upadłości wymagalne. Na gruncie poczynionych rozważań pojawia się zagadnienie związane z traktowaniem w postępowaniu upadłościowym zobowiązania upadłego z tytułu rękojmi i gwarancji.

Trafnie istotę problemu przedstawił A. Jakubecki, który zwrócił uwagę, że istnieje potrzeba rozróżnienia pomiędzy istnieniem odpowiedzialności upadłego z tytułu rękojmi czy gwarancji oraz powstaniem skonkretyzowanego długu upadłego, gdy pojawi się wada.

Biorąc pod uwagę przedstawione założenie, należy zgodzić się, że tylko w przypadku gdy wierzytelność z tytułu ujawnienia się wady powstała przed ogłoszeniem upadłości (np. usunięcie wady, wymiana przedmiotu), to odpowiadający wierzytelności dług upadłego, np. wykonawcy, sprzedawcy, jako niepieniężny zmienia się w pieniężny. Dlatego też wierzytelność z tego tytułu podlega zgłoszeniu syndykowi. Jeżeli zaś w dniu ogłoszenia
upadłości wada jeszcze nie ujawniła się, to nie istnieje także żaden dług upadłego i nie dochodzi, co oczywiste, do przekształcenia długu niepieniężnego w pieniężny.

Ujawnienie się wady po ogłoszeniu upadłości spowoduje natomiast uprawnienie do dochodzenia roszczeń wynikających z rękojmi lub gwarancji od syndyka na zasadach ogólnych. Takie wierzytelności należy traktować jako wierzytelności do masy upadłości, a patrząc od strony upadłego – do zobowiązań masy upadłości, o których mowa w art. 230 pr. up.

dr Paweł Janda

________________________

Niniejsza publikacja to fragment artykułu „Rozpoznanie wierzytelności przez syndyka w postępowaniu upadłościowym – wybrane zagadnienia”, który ukazał się w numerze 20 [2/2020] czasopisma „Doradca Restrukturyzacyjny”.